zondag 2 december 2018

November 2018

 


2-12-2018
Mijn moeder gaat heel snel achteruit met haar gezondheid. Het is een wonder dat ze nog leeft.
Haar nieren, lever en hart zijn zo slecht dat het niet meer menswaardig is om te leven. Daarnaast is ze vreselijk dement. Elke paar dagen als ik naar haar toega is ze weer achteruitgegaan.
Meestal moet ik haar verschonen, zo ook afgelopen vrijdag toen ze in haar eigen ontlasting zat.
Lopen kan ze niet meer, ze kan niet op eigen kracht naar het toilet.
Te triest om te zien dat ze niet weet waar ze is, bijna niet meer meer rechtop kan zitten, eten wil ze niet meer en haar krantje werd vastgehouden alsof het haar meest kostbare bezit was.
Het enige wat haar nog wat kan opfleuren is het Alzheimer koor op maandagmiddag. Maar gezien haar snel verslechterende toestand vraag ik me af of we daar morgenmiddag nog naar toegaan.
Ik krijg het niet uit mijn hoofd, al weet ik dat ze zo goed mogelijk verzorgd wordt.

Gelukkig zijn er de honden die voor de plezierige kant van het leven zorgen.
Naast de wandelingen met vrienden lopen we zelf natuurlijk ook dagelijks onze rondes. Dat kan heel goed in de omgeving waar we wonen. Zowel met ons trio als met Noëlla en Ben als we de wandelingen wat langer maken.
Daar ook wat beelden van in het filmpje gezet.