vrijdag 28 april 2017

Songan en Cadanz


Honden zijn soms net mensen. Hebben iemand nodig als het even niet zo lekker gaat.
Voor Songan is dat altijd Cadanz. Het gaat niet zo goed met onze grote vriend. De wandelingen worden steeds korter. Zijn lijf schommelt steeds meer, zijn poten willen niet meer zo goed mee en hij kreupelt een beetje. 's Morgens vind ik hem niet meer op bed of op de vloer van de slaapkamer, maar teruggetrokken onder de trap, waar hij niet meer direct onder vandaan komt als ik beneden kom.
Cadanz is zijn steuntje in de rug als hij het nodig heeft.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten